Maartje
Ik voel nog steeds de blikken op mij gericht als mijn zoontje voor de zoveelste keer met te veel energie en lawaai de school in rent en onbewust in de snelheid een kind omver loopt.
Een moment dat mij specifiek is bijgebleven is dat een ouder me bij mijn schouder pakt op de gang, terwijl ik net door wilde gaan om nog snel voor kantoor bij de Jumbo de boodschappen te halen. Ze kijkt mij heel diep in de ogen en zegt ‘Die Kees van jou, die is wel heftig hè?
Ik weet nog dat ik op dat moment echt gewoon het liefst door een gat in de grond wilde zakken met het gevoel te falen als moeder, als verantwoordelijke, als ouder. Ik vond dat vreselijk en dacht in 1e instantie dat ik Kees moest leren om rustiger te zijn. Ik hoorde mezelf steeds vaker zeggen: Rustig. Doe niet. Kijk uit. Wees stil. Ook op school kwam de focus te liggen op het aanpassen van zijn gedrag. Alles in mij voelde dat dit niet klopte maar wist niet goed wat het wel was.
Dit bleef nog een hele tijd zo doorgaan, het werd niet beter en ik weet nog dat ik chronisch onzeker was en een gevoel van falen en tekortschieten.
Fast forward ⇓
De woorden die alles veranderden…
Fast forward naar oktober 2021 toen we bij de leerkracht in de klas bij een 10-minutengesprek kwamen. Ik weet nog hoe ik er zat, net iets te gejaagd, met zweet op mijn rug van het net iets te hard fietsen, en plakkend op de stoel.
Als ik diep ademhaal en denk: het valt wel mee, hoor ik de juf zeggen: “Kees wordt al 3 jaar gepest.”
Mijn hart brak. Ik weet nog dat ik dacht: Oh nee, en ik voelde de tranen opwellen in mijn ogen en dacht: “Als ik nu maar niet in huilen uitbarst”. Vervolgens neemt mijn hoofd het over en beginnen mijn gedachten te tollen. ‘Hoe kon ik dit gemist hebben?’ Wat voor een moeder was ik wel niet? Als ik dit al niet wist, wat heb ik dan nog meer gemist? Hoe komen we hier uit? Komt het ooit nog goed? Wat als hij de rest van zijn leven ongelukkig is? Ik was fysiek nog wel aanwezig bij het 10-minutengesprek maar verder was ik er niet meer.
De focus was eenzijdig gericht op het aanpassen van zijn gedrag in plaats van ook te kijken naar waar dit gedrag vandaan kwam en samen te kijken wat er nodig was. Hierdoor werd hij totaal verkeerd begrepen en niet geloofd waardoor hij regelmatig onterecht op de gang zat en helemaal niet gezien werd voor wie hij werkelijk was.
Het was het ergste moment van mijn leven maar het was ook de start van mijn ontdekkingsreis. Een reis waarin ik mij ben gaan verdiepen in de complexe relaties tussen ouder en kind, (groeps)dynamieken, overlevingsmechanismen en het tienerbrein. Deze inzichten, gecombineerd met mijn jarenlange ervaring op het gebied van persoonlijke ontwikkeling binnen het bedrijfsleven en systemisch werk, hebben mij gevormd tot wie ik nu ben.
Ik ben ervan overtuigd dat wij allemaal de verantwoordelijkheid hebben om de wereld een beetje mooier te maken.
Elke dag heeft wat we doen invloed op de wereld om ons heen. Zoals Jane Goodall het zo mooi verwoordde: “You cannot get through a single day without having an impact on the world around you. What you do makes a difference and you have to decide what kind of difference you want to make.”
Mijn kind was allesbehalve doorsnee, altijd vol energie en op zoek naar grenzen, wat me destijds behoorlijk uitdaagde. Maar wat me opvalt in mijn werk met moeders, is dat veel tieners – hoe doorsnee ze ook lijken – eigenlijk niet zo anders zijn dan die overactieve kleine kinderen. Ze blijven dezelfde dynamiek vertonen: de behoefte om zichzelf te laten gelden en grenzen te verkennen.
Bij andere tieners zie ik dat diezelfde neiging om grenzen te verkennen soms kan leiden tot risicovol gedrag of zelfs verslavingen. Juist in zulke situaties is het cruciaal om een veilige omgeving te creëren waar ze zich begrepen en beschermd voelen. Die veiligheid geeft ze de ruimte om te leren en te groeien, en uiteindelijk gezondere keuzes te maken.
Door je tiener te laten voelen dat hij bij jou terecht kan zonder oordeel, bied je hem de veiligheid die nodig is om open te zijn over zijn worstelingen en samen te werken aan een positieve verandering.
Van worsteling naar wijsheid
Met Kees gaat het goed, sterker nog; hij vertelt mij regelmatig hoe de wereld in elkaar zit en inmiddels heb ik mijn grote angst omgeturnd in mijn grootste expertise. Ik zorg ervoor dat je in contact bent met je kind, zodat jij krachtig staat en de moeder kan zijn die je kind in deze heftige situatie nodig heeft. Voor je kind én voor jezelf, zodat je daarnaast ook weet hoe je dit op een constructieve manier weet over te brengen aan andere betrokken partijen.
Wat je over mij moet weten
Ik vind niets leukers dan situaties vanuit verschillende invalshoeken te bekijken, welke belangen er zijn en hoe zorg je ervoor dat die op elkaar afgestemd raken of blijven. Mijn kracht ligt in het blootleggen van verborgen perspectieven en het stimuleren van reflectie. Niet iedereen wordt daar altijd even blij van, mijn doel is niet om je te irriteren, maar om je te helpen nieuwe inzichten te krijgen en echte verandering te realiseren die bij jou past. Daar word ik blij van!
Ik houd niet van vastgestelde regels die je kunnen tegenhouden. Als je openstaat voor een frisse blik en bereid bent om je eigen denkpatronen uit te dagen, dan ben je bij mij aan het juiste adres.
De verandering die je wilt zien in je kind, begint bij jezelf
Gedrag van kinderen komt niet zomaar en zolang wij blijven roeptoeteren dat het kind moet veranderen zonder hierin naar onszelf te kijken, kun je van een kind niet verwachten dat hij het zelf wel even fixt.
Veel ouders leggen de bal eerst buiten zichzelf. Bij school, andere kinderen of diens ouders terwijl we zelf als ouder juist hier een hele belangrijke, mooie en verbindende rol hebben.
Kinderen zijn goed zoals ze zijn en hoeven niet gefikst te worden. Wij als volwassenen (in welke rol dan ook) hebben de verantwoordelijkheid om dat te zien, los van onze eigen referentiekaders en ze zo goed mogelijk te begeleiden. Juist in de tienerfase waarin er bij de kinderen ontzettend veel veranderd, waar ze zelf vaak ook niets van begrijpen en de spanningen daardoor in huis oplopen, is onze rol cruciaal. Wil jij een goede relatie opbouwen en begrijpen hoe je kind in elkaar zit zodat je dit zo goed mogelijk kunt doen? Dan begint het bij jou!
Als je mij zou kennen dan zou je weten dat…
- Ik overal stapeltjes heb liggen. Voor anderen lijkt dat één grote puinhoop (en dat is het soms ook). Het huishouden van Jan Steen waarin ik georganiseerd chaotisch ben.
- Als ik niet op tijd eet, dan word ik bloed chagrijnig.
- Als klein meisje zat ik uren zingend achter de piano en oefende ik liever de moeilijke pianostukken van mijn vader terwijl mijn pianolerares vond dat ik eerst de basis moest beheersen. Was ik het niet mee eens 😜
- Fruitvliegjes 😬 Zo stom.
- Ik ben stapelverliefd op mijn 4 mannen maar af en toe word ik helemaal gek van het testosteron dat mij om mijn oren vliegt – dus wandel ik dagelijks mijn huis uit voor een ommetje over de hei om even bij mezelf te komen. En bij ons in huis moet je niet gek opkijken als je roze items tegenkomt, gouden glitters en mijn kinderen kleuren met nagellak.
- Ik kijk altijd eerst naar de toetjes op de menukaart om daarna te beslissen wat ik daarvoor ga eten.
- Mijn ouders helaas niet meer bij ons zijn maar ik geloof dat ze op hun manier altijd in de buurt zijn en mijn moeder op specifieke momenten verschijnt als vlinder om mij even ergens bewust van te laten worden.
- Ik zou heel graag een keer helemaal alleen op vakantie gaan en het Pieterpad lopen. Delen alleen maar ook zeker delen met Teun, mijn kinderen of vriendinnen. En grote kans dat ik met iemand oploop die toevallig op mijn pad komt, want in contact zijn met anderen is mijn 2e natuur.
- Persoonlijke ontwikkeling is de rode draad in mijn leven. Al vele boeken verslonden en er liggen nog meer stapels klaar, maar het liefst ervaar ik wat er te leren is in de momenten zelf tijdens een training of opleiding en in de interactie met anderen. Daar word ik echt blij van en voel ik het in mijn vezels dat het goed is.
- Ik ben gek op (spontane) feestjes maar ben het liefst in klein gezelschap en ik ben helemaal in mijn element als er verdiepende gesprekken ontstaan. Bij oppervlakkig ge-chit-chat ben ik snel vertrokken.
Zullen we contacten ?
Testimonials
