Je raakt je tiener kwijt
en je weet niet hoe je het stopt
Elke dag spanning. Discussies die escaleren of doodlopen. En jij vraagt je af: hoe bereik ik hem nog?
Hier leer je hoe je weer invloed krijgt zonder strijd en zonder jezelf te verliezen.
Grip op het gedrag van je tiener ?
Jouw kind waar je altijd een goede band mee had, die is nu zodanig veranderd dat je geen echt contact meer met hem krijgt en niet meer weet hoe je hem moet bereiken. Wat je ook doet, terwijl je ziet dat het nodig is want zijn schoolresultaten gaan naar beneden, je hebt het idee dat hij vapet, gamet of nog andere dingen die je liever niet zou willen. Sterker nog: Je vermoedt stiekem dat hij verslaafd is aan gamen, drank of drugs maar dat durf je niet hardop te zeggen.
Het lukt je maar niet om de toon te vinden waarmee je hem kunt begeleiden. Alles wat je doet of zegt lijkt het alleen nog maar erger te maken en je realiseert je dat als je nu niet de goede toon treft, maak je het waarschijnlijk alleen maar erger in plaats van op te lossen. Je vraagt je steeds vaker af wat je nu moet doen.
Herken je dit?
- Je realiseert je echt wel dat het een tiener is, dat hij juist nu ruimte nodig heeft, dus dat je niet meer de begrenzende moeder moet zijn die hij in de vorige fase nodig had. Je hebt alleen geen idee hoe je dit nu wel moet doen en juist omdat het uit de hand lijkt te lopen, wil je je begrenzen. Dus de ene keer sta je van alles toe en de andere keer sta je toch weer stampvoetend en met tranen in je ogen in zijn kamer dingen te gillen wat hij moet doen, terwijl je nu al weet dat hij het toch niet gaat doen.
- Je partner en jij zijn het eens, het gaat niet goed met het joch, er moet iets gebeuren. De manier waarop jullie het aanvliegen is verschillend en je ziet jezelf regelmatig toch contact zoeken met je kind op een manier waarvan je weet dat je partner zegt ‘dat is niet handig, dat gaat niet werken’, en verdomt hij zegt het ook nog. En je weet dat hij gelijk heeft en dat irriteert je haast nog meer.
- Je gaat met het gezin een keer op pad. Iets wat altijd gezellig was, maar nu met een zwijgende tiener op de achterbank met z’n koptelefoon op en mobieltje in de hand, is het gewoon niet gezellig. Hij verwijt je dat hij mee moet en hoort hem al zeggen ‘ik moest van jou toch zo nodig mee!? Je snapt het ook wel, dit hoort kennelijk bij deze fase, maar het is nooit meer gezellig de laatste tijd. Je ziet hem nooit meer sociaal doen, ook niet thuis, maar hij zit eigenlijk grotendeels op z’n kamer en je hebt het idee dat hij zich isoleert. Je hebt geen idee hoe je hem bereiken kan en hoe je in deze fase kunt zorgen dat hij zich ontwikkelt tot een sociaal goed functionerend persoon. ‘Dit gaat toch zo niet werken? Dan moet je toch ingrijpen? Dan kun je dit toch niet tolereren? Maar als je ingrijpt, krijg je alleen maar gedoe.
- Ja, je partner ziet gelukkig ook dat het niet goed gaat. Daar zijn jullie het over eens en hij deelt je zorgen. Hierin voel je je gesteund, maar als het gaat over ‘hoe je het dan moet aanpakken’, staan jullie daar echt anders in. Jij ziet ook wel dat als je, als ouders nu niet 1 lijn trekt, het waarschijnlijk alleen maar erger wordt, maar jij wilt contact met je kind en je partner wil duidelijkheid scheppen. Voor beide manieren valt wat te zeggen, maar die van jezelf vind je natuurlijk beter. Je weet dat allebei om beurten niet gaat werken, dus hoe doe je dat dan op de juiste manier zonder dat het elkaar tegenwerkt?
- Tikkie hier, tikkie daar… te pas en te onpas ontvang je tikkies voor aankopen van je kind. Er is geen overleg maar een soort vanzelfsprekendheid dat je het wel even betaalt. Je ziet je kind heel makkelijk dingen kopen maar waar is de bewustwording van de in- en uitgaven? Je voelt dat je hem hierin moet begeleiden, dit is de fase waarin hij financieel zelfstandig moet worden dus je moet hier goed op reageren. Je wil hem de vrijheid geven maar ook leren hoe hij verantwoord om kan gaan met een budget. Maar als je er iets van zegt, krijg je lik op stuk. Dan wordt hij geïrriteerd en zegt ‘Betaal nou maar gewoon.’ Het eind van het liedje is dat je inderdaad betaalt, en dat je je ontzettend zorgen maakt of het ooit wel goed komt met dit kind.
Je moet nú de manier vinden om je kind goed te begeleiden. Als het zo doorgaat als nu, kun je niet voorkomen dat je kind afglijdt. Sterker nog: dan ben je daar mede schuldig aan. Je bent bezig om het contact met je kind in deze gevoelige fase te verpesten. Als je dit laat lopen dan zal hij zijn veiligheid niet meer bij jou vinden en zal je hem verder uit het oog verliezen. Hij gaat zich nog meer isoleren en afstand van je nemen waardoor je hem helemaal niet meer kunt begeleiden. Als dit zo doorgaat dan vergooit hij zijn leven in de virtuele wereld zonder echte vriendschappen en zonder iets om voor te leven en dat zal zijn eigenwaarde alleen nog maar meer doen afbrokkelen. De fase van ‘het komt wel goed’ is voorbij. Het is nu tijd om zelf echt aan de slag te gaan en deze situatie weer in eigen hand nemen.
Hi, ik ben Maartje
Coach voor moeders met tieners en hun uitdagingen, moeder van Luuk, Piet en Kees en getrouwd met Teun maar bovenal ben ik hier voor jou.
De opvoeding van tieners brengt vele uitdagingen met zich mee en zeker in deze huidige tijd waarin de verleidingen en verslavingen op de loer liggen, is het belangrijk dat je op de juiste manier in contact bent én blijft met je tiener, Hoe doe je dat? Hoe blijf je zelf krachtig staan en rustig, zeker op de momenten dat de situaties heftig zijn?
Ik kan niet wachten op je te laten zien hoe jij de verbindende factor bent en de moeder kunt zijn die je wilt zijn zodat je je kind in deze heftig tijd kunt onderrsteunen, zelfstandig keuzes leert maken en jullie een stevige band opbouwen.
Zet vandaag nog de 1e stap. Ik loop naast je.
Hoe kan ik jou helpen?
Coachtraject
Gezinsopstelling
Testimonials
